Japońskie herbaty to znacznie więcej niż matcha. Wystarczy wejść głębiej o jeden krok, żeby pojawiły się Sencha, Gyokuro, Genmaicha, Hojicha, Kukicha, Gabalong i nazwy cultivarów, które brzmią jak kolejne poziomy gry.

Dobra wiadomość: nie trzeba uczyć się ich na pamięć. Każda z tych herbat ma dość czytelny charakter. Jedne są świeże i roślinne, inne intensywnie umami, prażone, orzechowe albo bardzo delikatne.

W kolekcji japońskich herbat LEAF LITURGY znajdziesz zarówno klasyczne style, jak i mniej oczywiste pozycje. Te japońskie herbaty różnią się sposobem uprawy, obróbką i profilem smaku, a ten przewodnik pomoże Ci je uporządkować.

Dlaczego japońskie herbaty smakują inaczej?

W japońskiej produkcji zielonej herbaty bardzo ważnym etapem jest zatrzymanie oksydacji liści za pomocą pary. Dzięki temu wiele herbat zachowuje świeży, roślinny charakter i intensywną zieleń.

Ale „japońska zielona herbata” nadal nie mówi wszystkiego. Znaczenie ma sposób uprawy, zacienianie krzewów, użyta część rośliny, cultivar, prażenie i późniejsza obróbka. To właśnie dlatego japońskie herbaty potrafią różnić się od siebie tak mocno: Gyokuro i Hojicha pochodzą z tego samego herbacianego świata, a smakują tak, jakby ledwo się znały.

Sencha – punkt wejścia do japońskiej herbaty

Sencha jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych stylów japońskiej zielonej herbaty. Liście po zbiorze są poddawane działaniu pary, następnie zwijane i suszone.

Profil może się różnić zależnie od regionu, cultivaru i sposobu obróbki, ale często pojawiają się świeże, zielone, roślinne nuty, lekka słodycz i delikatne umami.

Nasza THE SUN ETERNAL – BIO Sencha pochodzi z Japonii i najlepiej traktować ją jako herbatę, której nie trzeba komplikować. Około 70–85°C, dwie minuty i można zaczynać.

Gyokuro – więcej umami, mniej pośpiechu

Gyokuro przed zbiorem jest zacieniane. Ograniczenie dostępu światła zmienia metabolizm rośliny i wpływa na skład liści, dzięki czemu napar może być wyjątkowo słodki, gęsty i intensywnie umami.

To herbata, która dobrze pokazuje, po co istnieje termometr. Zbyt gorąca woda potrafi przykryć jej subtelność mocniejszą cierpkością. KANGITEN – BIO Gyokuro proponujemy parzyć w 60–70°C przez około 1–2 minuty.

Jeśli lubisz zielone herbaty, ale chcesz spróbować czegoś bardziej intensywnego i umamicznego, Gyokuro jest logicznym następnym krokiem.

Genmaicha – zielona herbata spotyka prażony ryż

Genmaicha to połączenie zielonej herbaty i prażonego ryżu. Ryż wnosi charakterystyczne nuty prażone, zbożowe i orzechowe, które łagodzą zielony profil bazy.

To jeden z najłatwiejszych japońskich stylów dla osób, które dopiero zaczynają. Smak jest czytelny, przyjazny i świetnie działa również z jedzeniem.

W LEAF LITURGY ten styl reprezentuje THE EVENTIDE SPIRIT. Jeśli klasyczna zielona herbata wydaje Ci się zbyt „zielona”, Genmaicha jest bardzo dobrym kontrargumentem.

Hojicha – zielona herbata, która postanowiła być brązowa

Hojicha powstaje przez prażenie herbaty w wysokiej temperaturze. To zmienia zarówno kolor liści, jak i profil aromatyczny. Zamiast świeżej trawiastości dostajesz karmel, orzechy, prażone nuty i lekki dym.

Dlatego Hojicha często podoba się osobom, które twierdzą, że nie lubią zielonej herbaty. Po prostu nie smakuje jak stereotypowa zielona herbata.

KŌJIN – BIO Hojicha parzymy w około 80–90°C. Dobrze smakuje klasycznie, ale jej prażony profil sprawdza się też w wersjach mlecznych.

Kukicha – herbata z łodyżek

„Kuki” oznacza łodyżkę. Kukicha zawiera więc dużą część łodyżek i nerwów liściowych oddzielanych podczas produkcji innych japońskich herbat.

To nie jest „produkt gorszy z resztek”. Odpowiednio przygotowana Kukicha ma własny, bardzo charakterystyczny profil: lekki, świeży, często lekko słodki, orzechowy i łagodny.

Nasza JIZŌ – BIO Kukicha pochodzi z Kagoshimy. To dobry wybór dla osób, które chcą delikatniejszego wejścia w świat japońskich herbat.

Gabalong – to metoda, nie osobny gatunek rośliny

Nazwa Gabalong odnosi się do sposobu obróbki herbaty prowadzonego w warunkach ograniczonego dostępu tlenu. Proces ten wpływa na profil chemiczny liścia, w tym zawartość GABA – kwasu gamma-aminomasłowego.

Gabalong może mieć charakterystyczny, złożony profil, który nie przypomina typowej Senchy. W naszej japońskiej selekcji OMOIKANE jest herbatą oolong przygotowaną w tym stylu.

Benifuki – cultivar, który może stać się czarną herbatą

Benifuki to nazwa japońskiego cultivaru herbaty, a nie osobnej kategorii podobnej do Senchy czy Hojichy. Z jego liści można przygotowywać herbaty różnymi metodami.

W kolekcji Gifts of the Kami NESAKU to czarna herbata BIO z cultivaru Benifuki. Pokazuje ciekawą rzecz: Japonia nie produkuje wyłącznie zielonych herbat.

Jak parzyć japońską herbatę?

To parametry startowe. Konkretna herbata może mieć własne zalecenia, dlatego warto sprawdzić kartę produktu. Przy dobrych liściach testowanie kilku temperatur jest częścią zabawy.

Którą japońską herbatę wybrać na początek?

• Chcę klasycznej japońskiej zielonej herbaty: Sencha.
• Lubię umami i chcę czegoś wyjątkowego: Gyokuro.
• Lubię orzechy i prażone smaki: Genmaicha.
• Nie przepadam za typowym smakiem zielonej herbaty: Hojicha.
• Chcę czegoś lekkiego: Kukicha.
• Chcę wejść głębiej w mniej oczywiste techniki: Gabalong lub Benifuki.

Gifts of the Kami – japońska część LEAF LITURGY

W kolekcji Gifts of the Kami połączyliśmy japońskie herbaty z postaciami z tamtejszej mitologii. Nie dlatego, że herbata potrzebuje dodatkowej powagi. Raczej odwrotnie – dobra historia pomaga zapamiętać, po co sięgasz.

Japońskie herbaty mogą wydawać się techniczne, ale nie muszą być onieśmielające. Zacznij od profilu smaku, który brzmi dla Ciebie dobrze. Reszta przyjdzie z kolejnymi kubkami.